Το μελάνωμα μοιάζει με σπίλο ή εφηλίδα με διαφορετική μορφολογία από τη συνηθισμένη. Το χρώμα του μπορεί να ποικίλλει από μαύρο, μπλε, σκούρο καφέ ή γκρίζο και σε πιο προχωρημένο στάδιο διογκώνεται και γίνεται παχύτερο. Συμπτώματα που ενδέχεται να το συνοδεύουν είναι ο κνησμός, η αιμορραγία και η εφελκιδοποίηση (επικάλυψη με κρούστα).
Το μελάνωμα του δέρματος μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, με υψηλότερη συχνότητα εμφάνισης σε άτομα ηλικίας 40-60 ετών. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αύξηση κρουσμάτων και σε άτομα νεαρότερων ηλικιών. Καθώς οι παράγοντες που ευνοούν την εμφάνισή του είναι ο τύπος του δέρματος και η έκθεση στον ήλιο, άτομα με ανοιχτόχρωμο δέρμα, φακίδες, σπίλους, οικογενειακό ιστορικό μελανώματος και άτομα που εκτίθενται συχνά στον ήλιο ή έχουν λάβει θεραπευτική αγωγή με ακτινοβολία, παρουσιάζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης.
Ιδιαίτερα αυξημένη είναι η εμφάνιση του μελανώματος σε χώρες με υψηλή ηλιακή ακτινοβολία, όπως η Ελλάδα. Πολλές φορές, το μελάνωμα εμφανίζεται σε άτομα με ανοσοανεπάρκεια ή άτομα που έχουν υποβληθεί σε χημειοθεραπεία.
Αίτια εμφάνισης Λεύκης. Η λεύκη, ή αλλιώς «νόσος του φωτός» είναι μία αρκετά κοινή δερματολογική πάθηση και είναι συχνότερη σε χώρες με έντονη ηλιακή ακτινοβολία. Προσβάλλει το 1-2% του πληθυσμού παγκοσμίως. Σε ποια ηλικία όμως εμφανίζεται η λεύκη; Η ηλικία εμφάνισης της λεύκης ποικίλει και πολλές φορές η λεύκη ξεκινάει από την παιδική ηλικία επηρεάζοντας την ευαίσθητη ψυχολογία των παιδιών.
Τα πρώτα συμπτώματα της λεύκης είναι οι αποχρωματισμένες ή λευκές κηλίδες, οι οποίες στερούνται της χρωστικής μελανίνης. Τα αυτοάνοσα νοσήματα, όπως η λεύκη, αποτελούν ασθένειες κατά τις οποίες ο ίδιος ο οργανισμός επιτίθεται στους ιστούς και τα όργανά του. Στην περίπτωση της λεύκης, ο ίδιος ο οργανισμός επιτίθεται σε ορισμένα μελανινοκύτταρα του σώματος και προκαλεί διακοπή της έκκρισης μελανίνης, με αποτέλεσμα την εμφάνιση άσπρων σημαδιών ή τριχών. Τα αίτια εμφάνισης ενός αυτοάνοσου νοσήματος ποικίλλουν, αλλά έχει αποδειχθεί πως οφείλονται κυρίως σε βακτήρια, τοξίνες, καθώς και σε περιβαλλοντικούς ή ψυχολογικούς παράγοντες. Σε άτομα με προδιάθεση εμφάνισης λεύκης, οι πιθανότητες αυξάνονται όταν το άτομο έχει αυξημένη αντίδραση ανοσοποιητικού συστήματος απέναντι σε φυσιολογικά ερεθίσματα. Επιπροσθέτως, έχει παρατηρηθεί, πως η λεύκη είναι πολυπαραγοντική ασθένεια, δηλαδή η εμφάνισή της οφείλεται σε μία πληθώρα παραγόντων. Η πιο πρόσφατη θεωρία για τα αίτια εμφάνισης της λεύκης, τοποθετεί το ανοσοποιητικό σύστημα στην πρώτη θέση. Πιο συγκεκριμένα, όπως έχει δειχθεί και σε άλλα αυτοάνοσα νοσήματα, έχουν παρατηρηθεί μεταλλάξεις σε γονίδια του ανοσοποιητικού συστήματος, τα οποία πιστεύεται ότι προκαλούν την καταστροφή των μελανινοκυττάρων του δέρματος.
Λεύκη Τύποι. Ανάλογα με τον τρόπο εμφάνισής της, η Λεύκη διακρίνεται σε εντοπισμένη, τμηματική και γενικευμένη. Η διάγνωσή της πραγματοποιείται συνήθως κλινικά. Είναι δυνατόν να χρειαστεί βιοψία σε περίπτωση διαφορικής διάγνωσης από άλλες παθήσεις που προκαλούν υποχρωμίες, όπως η μεταφλεγμονώδης υπομελάγχρωση, η σπογγοειδής μυκητίαση και η ποικιλόχρους πιτυρίαση. Η πιο διαδεδομένη ταξινόμηση της λεύκης τη διακρίνει σε τμηματική λεύκη (SV) και μη-τμηματική λεύκη (NSV). Ο πιο κοινός τύπος λεύκης είναι η μη-τμηματική λεύκη. Στην περίπτωση αυτή, παρατηρείται συνήθως συμμετρία των αποχρωματισμένων πλακών, ενώ δεν αποκλείεται η εμφάνιση νέων βλαβών με την πάροδο του χρόνου. Η μη-τμηματική λεύκη μπορεί να εμφανιστεί σε μεγάλα τμήματα του σώματος ή να παραμείνει σε μία συγκεκριμένη περιοχή. Δεν υπάρχει κάποιος γενικός κανόνας εμφάνισής της, καθώς μπορεί να παρατηρηθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Σε αντίθεση με τη μη-τμηματική λεύκη, η τμηματική λεύκη εντοπίζεται σε συγκεκριμένο σημείο του σώματος και συνήθως έχει ηλικιακό αποκλεισμό, καθώς εμφανίζεται κυρίως στην περίοδο της εφηβείας. Η εξάπλωσή της είναι πολύ πιο γρήγορη από αυτή της μη-τμηματικής λεύκης.
Λόγω της διαφορετικότητας των δύο αυτών κατηγοριών, η αντιμετώπισή τους διαφέρει αρκετά. Η μη-τμηματική λεύκη διακρίνεται στις εξής κατηγορίες: Γενικευμένη λεύκη: αποτελεί την πιο κοινή κατηγόρια μη-τμηματικής λεύκης. Καθολική λεύκη: έχει μεγάλο ποσοστό αποχρωματισμού. Εστιακή λεύκη: χαρακτηρίζεται από λίγες διάσπαρτες λευκές κηλίδες συγκεντρωμένες σε μία περιοχή. Συνήθως εμφανίζεται κατά την παιδική ηλικία. Acrofacial λεύκη: οι συχνότερες περιοχές εμφάνισής της είναι τα δάχτυλα των ποδιών και των χεριών, καθώς η περιοχή του προσώπου και του λαιμού. Λεύκη βλεννογόνου: παρατηρείται αποχρωματισμός του δέρματος μόνο στην περιοχή των βλεννογόνων.
