Η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική. Δεν μπορεί να μεταδοθεί από επαφή από άτομο σε άτομο. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η ψωρίαση εμφανίζεται όταν το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά υπερβολικά, προκαλώντας φλεγμονή και απολέπιση του δέρματος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ψωρίαση είναι κληρονομική και οφείλεται σε γενετικούς παράγοντες.Τα άτομα με ψωρίαση συχνά παρατηρούν εξάρσεις και το δέρμα τους χειροτερεύει. Παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν αυτές τις εξάρσεις περιλαμβάνουν ένα ψυχρό και ξηρό κλίμα, λοιμώξεις, στρες, ξηρό δέρμα και η λήψη ορισμένων φαρμάκων.
Τα συμπτώματα της ψωρίασης εμφανίζονται με διαφορετικούς τρόπους. Η ψωρίαση μπορεί να είναι ήπια, με μικρές περιοχές εξανθήματος. Όταν η ψωρίαση είναι μέτρια ή σοβαρή, το δέρμα έχει φλεγμονή με κόκκινες ανυψωμένες περιοχές που ολοκληρώνεται με χαλαρές, ασημένιες φλούδες δέρματος σαν λέπια. Αν η ψωρίαση είναι σοβαρή, το δέρμα έχει φαγούρα, είναι ευαίσθητο στο άγγιγμα και μερικές φορές σχηματίζονται μεγάλα μπαλώματα τα οποία δημιουργούν δυσφορία. Τα μπαλώματα μπορεί να ενωθούν και να καλύψουν μεγάλες περιοχές του δέρματος, όπως ολόκληρη τη πλάτη.
Σε ορισμένα άτομα, η ψωρίαση προκαλεί ευαισθησία, πόνο και οίδημα των αρθρώσεων. Αυτό ο τύπος ψωρίασης ονομάζεται ψωριασική αρθρίτιδα. Αυτή η αρθρίτιδα μπορεί επίσης να επηρεάσει τα νύχια, προκαλώντας την καθίζηση, την αλλαγή χρώματος και τον διαχωρισμό των νυχιών. Τα νεκρά κυττάρα του δέρματος μπορούν να συγκεντρωθούν κάτω από τα νύχια.
Τα συμπτώματα συχνά εξαφανίζονται (έρχονται σε ύφεση), ακόμα και χωρίς θεραπεία, και στη συνέχεια επιστρέφουν (φουντώνουν).
Είναι μεγάλης σημασίας να αναζητήσουμε έγκαιρα τη σωστή θεραπεία, σε εξειδικευμένο δερματολογικό κέντρο, για να αποφευχθεί η μονιμότητα των βλαβών της ψωρίασης στις αρθρώσεις καθώς και η υγεία του δέρματος.
Η ψωρίαση, πέρα από δερματοπάθεια, σήμερα πλέον θεωρείται συστηματική φλεγμονώδης πάθηση και παρουσιάζει συννοσηρότητα με το καρδιαγγειακό (μεταβολικό σύνδρομο, κεντρική παχυσαρκία, καρδιαγγειακά συμβάντα, σακχαρώδη διαβήτη), το έντερο (ελκώδη κολίτιδα, νόσο Crohn) και τις αρθρώσεις. Είναι συχνή με άλλα αυτοάνοσα νοσήματα όπως ερυθηματώδη Λύκο και θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Η διάγνωση της ψωρίασης τίθεται κλινικά, αλλά και με βιοψία και ιστολογική επιβεβαίωση.