Τριχόπτωση

Τριχόπτωση

Με τον όρο τριχόπτωση ή αλωπεκία αναφερόμαστε στην πάθηση κατά την οποία παρατηρείται διαρκής απώλεια τριχών από διάφορα μέρη του σώματος με κυριότερο το κεφάλι.

 Αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα προβλήματα και αφορά όλα τα άτομα, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας και εθνικότητας. Ενθαρρυντικό είναι το γεγονός ότι η πλειονότητα των μορφών τριχόπτωσης μπορούν να αντιμετωπισθούν με επιτυχία.Η απώλεια τριχών μπορεί να εμφανιστεί με ποικιλία τρόπων, αναλόγως με τον παράγοντα που την προκαλεί. Μπορεί να είναι ξαφνική ή σταδιακή και να επηρεάσει μόνο το κεφάλι ή και το υπόλοιπο σώμα. Κάποιες παθήσεις τριχόπτωσης είναι παροδικές και άλλες έχουν μόνιμο χαρακτήρα. 

Και για τα δύο φύλα η γήρανση, η κληρονομικότητα, το άγχος, οι ορμονικές μεταβολές, η υπερβολική δόση φαρμάκων, δερματικές παθήσεις, μολύνσεις, λοιμώξεις, προγράμματα δίαιτας, χρήση προϊόντων με χημικά, έκθεση σε ακραίες φυσικές συνθήκες, ατμοσφαιρική μόλυνση, μολυσμένο νερό.

Επίσης η ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη σε συγκεκριμένες τιμές είναι μία αιτία της πτώσης των μαλλιών καθώς εκτός των άλλων ιδιοτήτων της επηρεάζει την ανάπτυξη της τριχοφυΐας στο ανδρικό αλλά και στο γυναικείο σώμα.

Επίσης έχουν σημειωθεί ως σημαντικές αιτίες τριχόπτωσης ο διαβήτης καθώς και ο καρκίνος. Επίσης οι βαφές των μαλλιών, η περμανάντ, και τα ακατάλληλα προϊόντα περιποίησης και λουσίματος μπορεί να προκαλέσουν τριχόπτωση. Στις γυναίκες τριχόπτωση μπορεί να προκληθεί από την εγκυμοσύνη και την εμμηνόπαυση.

Η τριχόπτωση εμφανίζεται και στα δύο φύλα, ανεξαρτήτως ηλικίας, ωστόσο η πιο συχνή αιτία ανδρικής τριχόπτωσης είναι η κληρονομικότητα.

Ανδρογενετική Αλωπεκία

(φαλάκρα)

Η τριχόπτωση αυτού του τύπου εμφανίζεται σε άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας, συνήθως μεταξύ 20 και 50 ετών. Δημιουργεί σταδιακά διάφορες αραιώσεις στο κεφάλι, συνήθως στην εμπρόσθια γραμμή, στους κροτάφους και στο πάνω μέρος του κεφαλιού μέχρι σε βαθμό λείανσης όπου δηλαδή δεν υπάρχει καθόλου τριχοφυΐα σε συγκεκριμένα σημεία του κεφαλιού συνήθως στους κροτάφους, αλλά σε βαθμό μέχρι και όλου του κεντρικού τμήματος του κεφαλιού, αφήνοντας μαλλιά μόνο στο στεφάνι γύρω από τα αυτιά και στο πίσω μέρος του κεφαλιού.

Συχνότερα και σε μεγαλύτερο βαθμό εμφανίζεται στους άνδρες. Οφείλεται κυρίως στην επίδραση των ανδρογόνων στους θύλακες των μαλλιών και σε άτομα με γενετική προδιάθεση.

Γυροειδής Αλωπεκία

Η τριχόπτωση είναι ασταθής και δημιουργεί τοπικές αραιώσεις 1-5 εκατοστών, όπου το δέρμα γίνεται λείο χωρίς καθόλου τρίχες. Εκτός από το κεφάλι παρόμοιες αραιώσεις μπορεί να εμφανιστούν σε διάφορα σημεία του σώματος[1].

Καταστροφή των μαλλιών από τη συνεχή “περιποίηση”

Τα κορίτσια και ειδικά οι έφηβες δυστυχώς, πολλές φορές αντί να περιποιούνται τα μαλλιά τους τα ταλαιπωρούν. Το πολύ συχνό πλύσιμο, χτένισμα, το ίσιωμα των μαλλιών ή αντίθετα οι προσπάθειες τους να σγουρύνουν τα μαλλιά τους καταστρέφουν την τρίχα. Επίσης το συχνό στέγνωμα με ζεστό αέρα καθώς και οι συχνές αλλαγές στο στιλ των μαλλιών, ειδικά αν αυτό προϋποθέτει τέντωμα των μαλλιών τότε οδηγεί ,στην καταστροφή τους.

Έχουν χρησιμοποιηθεί διάφορες συστηματικές αγωγές και θεραπείες:

  • Φάρμακα όπως η μινοξιδίλη και η φιναστερίδη, φάρμακα που συνιστώνται και χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της τριχόπτωσης υπό μορφή ανδρογενετικής αλωπεκίας. Η μινοξιδίλη είναι φάρμακο για την αντιμετώπιση της υπέρτασης και η φιναστερίδη για την αντιμετώπιση της υπερπλασίας του προστάτη. Η μινοξιδίλη χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση τόσο της τριχόπτωσης όσο και της αραίωσης των μαλλιών. Η φιναστερίδη μπλοκάρει την παραγωγή των ανδρικών σεξουαλικών ορμονών οι οποίες είναι μία από τις αιτίες της ανδρογενετικής αλωπεκίας.
  • Θεραπεία με αντι-ανδρογόνα επιβραδύνει την εξέλιξη της ανδρογενετικής αλωπεκίας.
  • Ιατρικός έλεγχος για τυχόν φαρμακευτικές αγωγές, δερματοπάθειες, διαταραχές του ενδοκρινικού συστήματος, άγχος, λοιμώξεις ή μικρόβια που μπορεί να έχουν προκαλέσει την τριχόπτωση.
  • την εισαγωγή των παρασκευασμάτων αυτών βαθύτερα στους θυλάκους των τριχών με ιοντοφόρεση
  • την αυτόλογη μεσοθεραπεία με πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια (PRP), το οποίο περιλαμβάνει αυξητικούς παράγοντες και την παράλληλη χορήγηση ιχνοστοιχείων και αμινοξέων από του στόματος, που χρησιμοποιούν οι τρίχες για να αναπτυχθούν
  • τη χορήγηση φαρμακευτικών ουσιών από του στόματος με τοπική δράση στους θυλάκους των τριχών
  • τη χρήση λέιζερ και άλλων τύπων φωτοθεραπείας
Call Now Button